Het EePeeDee. Weg ermee?!
10/04/11 20:05 Geplaatst in: Nieuws Cliëntenraad
Op dinsdag 5 april 2011 heeft de Eerste Kamer over het Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) gestemd en besloten het plan te verwerpen. De Senaat wil dat de privacy van de patiënt beter wordt bewaakt en dat het systeem in de regio's in de praktijk wordt opgebouwd.
Geschiedenis Het EPD kent een lange geschiedenis. Veertien jaar geleden begon toenmalig minister Els Borst al met het EPD. Met het dossier kunnen zorgverleners medische gegevens met elkaar delen. Dat zou de kans op medische fouten kleiner moeten maken. Eind 2008 werd door voormalig minister Klink gestart met het systeem waarbij apotheken op het landelijk schakelpunt van het elektronisch patiëntendossier zouden worden aangesloten. Met een publiekscampagne en een brief aan alle inwoners werd Nederland in oktober 2008 geïnformeerd over het systeem. Eind februari 2009 stemde de Tweede Kamer in met de wet die de verplichte aansluiting van zorgverleners op het landelijk elektronisch patiëntendossier regelt. Dit wetsvoorstel werd naar de Eerste Kamer gestuurd en daar werd vervolgens uitgebreid de tijd genomen om naar het voorstel te kijken. De Senaat plaatste vraagtekens bij de betrouwbaarheid van elektronische uitwisseling van patiëntgegevens en de beveiliging van de toegang tot het dossier. Na de vorming van het nieuwe kabinet werd Edith Schippers minister van Volksgezondheid. Zij besloot in januari dat patiënten vanaf het tweede kwartaal van 2011 zelf bepalen welke individuele zorgverleners of zorginstellingen toegang krijgen tot hun EPD. Maar ondanks deze en andere toezeggingen bleef de Eerste Kamer kritisch en sprak een voorkeur uit voor een regionale opzet van het systeem.
Rechten van de Patiënt De rechten van de patiënt in relatie tot het medische dossier zijn opgenomen in verschillende wetten, waaronder de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (Wgbo). Daarin is bijvoorbeeld het recht op inzage en afschrift, aanvulling, correctie en vernietiging geregeld. Maar niet duidelijk is van wie dat patiëntendossier nu eigenlijk is. Van mij zult u zeggen. Het gaat toch immers over mij? Mis! Wie eigenaar is van de gegevens is niet duidelijk. In de praktijk wordt vaak gesteld dat de hulpverlener c.q. het ziekenhuis eigenaar is, maar dat lijkt eerder zo omdat het historisch zo gegroeid is, dan dat er over is nagedacht.
Ook de beide Kamers hebben zich over dat eigenaarschap niet uitgesproken. Privacy is inderdaad belangrijk, maar belangrijker nog is dat duidelijk wordt dat het uitgangspunt moet zijn dat de patiënt eigenaar is van zijn of haar dossier, mag bepalen wie bij zijn of haar gegevens mag en er ook altijd inzage in heeft. Als dit recht van de patiënt geregeld is, dan maakt het ook de discussie over privacy een stuk eenvoudiger.
Particulier initiatief Nu de politiek er niet uitkomt en er intussen 300 miljoen (!) in het systeem is geïnvesteerd, zonder dat het operationeel is geworden, kan men zich afvragen hoe dit verder moet. Intussen zijn er echter allerlei particuliere initiatieven opgestaan zoals Patient1, waarbij iedereen zijn eigen gratis persoonlijke gezondheidsdossier kan aanmaken en koppelen aan dat van de zorgverleners. Hierbij wisselen dus niet zorgverleners onderling gegevens uit, maar is het de patiënt die bepaalt wat er in komt te staan en wie er bij de gegevens kan. En dat lijkt een gezond uitgangspunt. Laten we hopen dat de Eerste en de Tweede Kamer dat ook inzien en ze er op basis van een aangepast wetsvoorstel toch uitkomen, de investering niet voor niks is geweest en iedereen kan zeggen: Het EePeeDee? Ik ben er blij mee!
Rick van Dijk,
Lid Cliëntenraad LangeLand
Geschiedenis Het EPD kent een lange geschiedenis. Veertien jaar geleden begon toenmalig minister Els Borst al met het EPD. Met het dossier kunnen zorgverleners medische gegevens met elkaar delen. Dat zou de kans op medische fouten kleiner moeten maken. Eind 2008 werd door voormalig minister Klink gestart met het systeem waarbij apotheken op het landelijk schakelpunt van het elektronisch patiëntendossier zouden worden aangesloten. Met een publiekscampagne en een brief aan alle inwoners werd Nederland in oktober 2008 geïnformeerd over het systeem. Eind februari 2009 stemde de Tweede Kamer in met de wet die de verplichte aansluiting van zorgverleners op het landelijk elektronisch patiëntendossier regelt. Dit wetsvoorstel werd naar de Eerste Kamer gestuurd en daar werd vervolgens uitgebreid de tijd genomen om naar het voorstel te kijken. De Senaat plaatste vraagtekens bij de betrouwbaarheid van elektronische uitwisseling van patiëntgegevens en de beveiliging van de toegang tot het dossier. Na de vorming van het nieuwe kabinet werd Edith Schippers minister van Volksgezondheid. Zij besloot in januari dat patiënten vanaf het tweede kwartaal van 2011 zelf bepalen welke individuele zorgverleners of zorginstellingen toegang krijgen tot hun EPD. Maar ondanks deze en andere toezeggingen bleef de Eerste Kamer kritisch en sprak een voorkeur uit voor een regionale opzet van het systeem.
Rechten van de Patiënt De rechten van de patiënt in relatie tot het medische dossier zijn opgenomen in verschillende wetten, waaronder de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (Wgbo). Daarin is bijvoorbeeld het recht op inzage en afschrift, aanvulling, correctie en vernietiging geregeld. Maar niet duidelijk is van wie dat patiëntendossier nu eigenlijk is. Van mij zult u zeggen. Het gaat toch immers over mij? Mis! Wie eigenaar is van de gegevens is niet duidelijk. In de praktijk wordt vaak gesteld dat de hulpverlener c.q. het ziekenhuis eigenaar is, maar dat lijkt eerder zo omdat het historisch zo gegroeid is, dan dat er over is nagedacht.
Ook de beide Kamers hebben zich over dat eigenaarschap niet uitgesproken. Privacy is inderdaad belangrijk, maar belangrijker nog is dat duidelijk wordt dat het uitgangspunt moet zijn dat de patiënt eigenaar is van zijn of haar dossier, mag bepalen wie bij zijn of haar gegevens mag en er ook altijd inzage in heeft. Als dit recht van de patiënt geregeld is, dan maakt het ook de discussie over privacy een stuk eenvoudiger.
Particulier initiatief Nu de politiek er niet uitkomt en er intussen 300 miljoen (!) in het systeem is geïnvesteerd, zonder dat het operationeel is geworden, kan men zich afvragen hoe dit verder moet. Intussen zijn er echter allerlei particuliere initiatieven opgestaan zoals Patient1, waarbij iedereen zijn eigen gratis persoonlijke gezondheidsdossier kan aanmaken en koppelen aan dat van de zorgverleners. Hierbij wisselen dus niet zorgverleners onderling gegevens uit, maar is het de patiënt die bepaalt wat er in komt te staan en wie er bij de gegevens kan. En dat lijkt een gezond uitgangspunt. Laten we hopen dat de Eerste en de Tweede Kamer dat ook inzien en ze er op basis van een aangepast wetsvoorstel toch uitkomen, de investering niet voor niks is geweest en iedereen kan zeggen: Het EePeeDee? Ik ben er blij mee!
Rick van Dijk,
Lid Cliëntenraad LangeLand
0 Comments